Τα σημερινά μωρά …θα ξεπεράσουν την ηλικία των 100; Ακούγεται υπερβολικά αισιόδοξο, αλλά συμβαίνει ήδη. Κάθε γενιά ζει περισσότερο από την προηγούμενη και τα σημερινά μωρά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα ξεπεράσουν τα εκατό.

Άλλωστε από το 1850 και μετά παρατηρείται μια σταθερή αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης με αποτέλεσμα κάθε γενιά όχι μόνο να φτάνει την προηγούμενη, αλλά και να την ξεπερνά.

Σύμφωνα δε με τους συγγραφείς του βιβλίου, «The 100-Year Life: Living and Working in an age of Longevity», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε στην Ελληνική γλώσσα από τον μη κερδοσκοπικό ερευνητικό οργανισμό «διαΝΕΟσις» με τίτλο: «Ο Γρίφος των 100 Χρόνων: Ζωή, εργασία και εκπαίδευση στην εποχή της μακροβιότητας», η τάση για ολοένα και μακρύτερο βίο δεν φαίνεται προς το παρόν να κάμπτεται.

H ψυχολόγος Lynda Gratton και ο οικονομολόγος Andrew Scott, καθηγητές αμφότεροι της διάσημης London School of Ecomomics (LSE) προκάλεσαν σωρεία συζητήσεων με το βιβλίο τους καθώς επικεντρώθηκαν στις αλλαγές που θα προκαλέσει στην ζωή των ανθρώπων η αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Είτε πρόκειται για το συνταξιοδοτικό σύστημα και τα οικονομικά, καθώς τα προβλήματα είναι πολλά όταν ένας πληθυσμός γηράσκει. Όταν δηλαδή οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πολίτες αυξάνονται και πρέπει μέσω των συνταξιοδοτικών προγραμμάτων να συντηρηθούν από τους νεότερους, ο αριθμός των οποίων ολοένα και μειώνεται. Είτε πρόκειται για τις κοινωνικές αλλαγές. Ωστόσο, το πόνημα των δύο καθηγητών δεν έχει στόχο να καθοδηγήσει κυβερνήσεις στο πώς να χειριστούν το θέμα της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά να βάλει τον καθέναν έκαστο ξεχωριστά να αντιληφθεί το πώς η μακροβιότητα αλλάζει τον κόσμο γύρω μας και πώς θα πρέπει να προσαρμοστούμε στις επερχόμενες αλλαγές.

Κατ’ αρχάς να αποδεχθούμε έγκαιρα το γεγονός και να ενεργήσουμε συστηματικά ώστε να μην αφήσουμε τις συνέπειες της μακροβιότητας να γίνουν πρόβλημα. Και οι συνέπειες είναι πάρα πολλές και πολύ σημαντικές. Στην πράξη, αλλάζουν όλα στην εκπαίδευση και στην εργασία και αυτό έχει βεβαίως αντίκτυπο στις ανθρώπινες σχέσεις.

Μέχρι σήμερα έχουμε συνηθίσει η ενήλικη ανθρώπινη ζωή να έχει τρία βασικά στάδια: την εκπαίδευση, την εργασία, τη συνταξιοδότηση. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν θα μείνει ως έχει, προειδοποιούν οι συγγραφείς! Και πρώτα από όλα το στάδιο της εργασίας θα πρέπει να επιμηκυνθεί ίσως και πέρα από τα 80, προκειμένου να μπορέσει να υποστηριχθεί το στάδιο μιας εικοσαετούς και πλέον συνταξιοδότησης.

Αλλά σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται με ταχείς ρυθμούς δεν υπάρχει εκπαίδευση που να εξασφαλίζει στα 20 τα απαιτούμενα προσόντα για τα επόμενα 60 χρόνια! Συνεχιζόμενη εκπαίδευση λοιπόν και αλλαγές σταδιοδρομίας με παύσεις και μεταβάσεις θα είναι το μοτίβο της ζωής των παιδιών που γεννιούνται σήμερα, αλλά και των σημερινών εικοσάρηδων και τριαντάρηδων που φαίνεται πως ήδη έχουν αποδεχθεί αυτό το μοντέλο.

Όσο για την εργασία, αλλάζει και αυτή: «Η νέα τεχνολογία θα μας δώσει τη δυνατότητα να είμαστε περισσότερο ευέλικτοι ως προς το πού και πότε θα εργαζόμαστε (και συνεπώς να δουλεύουμε από το σπίτι ή μέσω Internet. Επίσης θα μάθουμε να δημιουργούμε μεγάλες κοινότητες αποτελούμενες από ανθρώπους με παρόμοιες δεξιότητες και αντιλήψεις)», γράφουν στο βιβλίο τους οι δύο καθηγητές.

Η ρευστότητα του περιβάλλοντος (εργασιακού και όχι μόνο) καθιστά την επένδυση στις ανθρώπινες σχέσεις ακόμη πιο πολύτιμη απ’ ό,τι είναι σήμερα, λένε οι συγγραφείς, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «μπορεί κανείς να αγοράσει ένα σπίτι στην εξοχή και να αρχίσει μια καινούργια ζωή, αλλά δεν μπορεί να αγοράσει καινούργιους καλύτερους φίλους».

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.