Στο διπλανό νησί από τον τόπο καταγωγής του, έργα του Χαλκιδέου Δημήτρη Μυταρά εκτίθενται στην Χώρα της Άνδρου, στον χώρο του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή κατά τη διάρκεια όλου του καλοκαιριού

Με σπουδές ζωγραφικής στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, σκηνογραφίας στην “École Supérieure des Arts Décoratifs” καθώς και εσωτερικής διακόσμηση στη “Métiers d’Art” στο Παρίσι, ο Δημήτρης Μυταράς δεν ήταν μόνο ζωγράφος. Υπήρξε και ποιητής, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, εικονογράφος, σχεδιαστής διακοσμητικών παραστάσεων και χαρισματικός δάσκαλος.

Μετά την αποφοίτησή του από την ΑΣΚΤ το 1958 –στην οποία εκλέχθηκε καθηγητής το 1975– δηλαδή από την πρώιμη νεανική περίοδο, το έργο του Δημήτρη Μυταρά «χαρακτηρίζεται από μια εντυπωσιακή ωριμότητα». 

Με τίτλο «Από το Σύγχρονο στο Διαχρονικό», καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού –μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη– έργα του καλλιτέχνη θα εκτίθενται στον χώρο του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στη Χώρα της Άνδρου. 

Προς μια κατευθυντήρια γραμμή των προβαλλόμενων εκθεμάτων διαβάζουμε: «Η διαρθρωτική δομή του αφιερώματος μας ξεκινά από την πρώιμη νεανική περίοδο, η οποία χαρακτηρίζεται από μια εντυπωσιακή ωριμότητα. Συνεχίζεται με δύο θεματικές που θα τον απασχολήσουν από τις αρχές του 1960 έως και το θάνατο του: τους καθρέπτες και τα πορτραίτα. Με το επόμενο σκέλος ανοίγει ένας εντελώς καινούργιος δρόμος: η επιβολή της δικτατορίας στην Ελλάδα θα δώσει στον καλλιτέχνη την ευκαιρία να αλλάξει άρδην τη ζωγραφική του για να καταγγείλει τα τεκταινόμενα. Πρόκειται για τα γνωστά Επιτύμβια και έργα «Ντοκουμέντα». Η βία θα συνεχίσει πέρα από την σκοτεινή αυτή περίοδο, να κυριαρχεί στο έργο του, με τις μοτοσυκλέτες, τα δυστυχήματα, τα αλλοιωμένα από τον άνθρωπο τοπία. Η προοδευτική εμφάνιση των γυναικείων μορφών, που θα εδραιώσουν οριστικά τη φήμη του, θα του δώσουν την ευκαιρία να ανανεώσει την παλέτα του, προσδίδοντας μία νεοφανή ζωντάνια. Τέλος, ο επισκέπτης της έκθεσης θα έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει την ιδιαίτερη σχέση του Μυταρά με τον χώρο του θεάτρου, με τον οποίο σχετίστηκε πάνω από 40 χρόνια».

Με τον ίδιο τρόπο σε μια σύντομη ανάγνωση για την ζωγραφική του καταγράφουμε: «Κύριο χαρακτηριστικό της ζωγραφικής του Δημήτρη Μυταρά είναι η συνύπαρξη αντιφατικών δεδομένων, τα οποία επιδέξια διαπλέκονται, δημιουργώντας την παραδοξότητα που διατρέχει τη γόνιμη και δημιουργική καλλιτεχνική του πορεία. Η ποίηση συνεκφράζεται με την βία, ο λυρισμός με την βαναυσότητα, η ηδονή με την τραχύτητα… Πρόκειται για ένα έργο σύνθετο αλλά πρωτότυπο και αυθεντικό, με πολλαπλές όψεις, που εξελίσσεται επί εξήντα σχεδόν χρόνια, όσα δηλαδή και ο δημιουργικός χρόνος του Μυταρά, ο οποίος με πλήρη αφοσίωση επιτέλεσε το λειτούργημα του καλλιτέχνη, ερευνώντας και αναδεικνύοντας με υποκειμενικότητα και ιδιομορφία τον τρόπο να συλλαμβάνει τον κόσμο που τον περιβάλλει».

   Πηγή: protothema.gr   

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.