Λουκάς Γεωργιάδης-toxrima.gr_

Στην Ελλάδα, εδώ και πολλές δεκαετίες κυριαρχεί η «σκανδαλολογία» χωρίς να αναδεικνύονται ή να αποδεικνύονται τα σκάνδαλα. Αλλά ακόμη και αν αποδεικνύονται οι πολιτικές ευθύνες δεν αποδίδονται ποινικά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Αυτή η…συνήθεια είχε να κάνει με το άτυπο ρητό που θέλει να το τηρούν όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετών και λέει ότι «μπορούμε να σκανδαλολογούμε, αλλά δεν μπορούμε να ποινικοποιούμε την πολιτική ζωή, διχάζοντας τον λαό».

Στη δημοκρατία δεν μπορείς να τιμωρήσεις την ιδεολογία. Τιμωρείς όμως τις πράξεις και παραλείψεις κάποιου ή κάποιων, οι οποίες μεταφράστηκαν σε οικονομικό κόστος. Και μάλιστα χωρίς λόγο. Το 2008 η κατάρρευση της Lehman Brothers οδήγησε στην κρίση δανεισμού και χώρες όπως η υπερχρεωμένη Ελλάδα δεν άντεξαν. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν ποινικά αδικήματα. Και αυτό είναι πάρα πολύ απλό. Όταν οι πολίτες ξεσηκώθηκαν το 2000 για να μην αλλάξει το ασφαλιστικό, το οποίο αποτελούσε τον μεγάλο τροφοδότη των ελλειμιμάτων και του υπερ-δανεισμού, αυτό δεν μπορεί να χρεωθεί στους πολιτικούς. Τι να έκαναν δηλαδή; Το 2000 λοιπόν, ο ελληνικός λαός έγινε συνένοχος στην πορεία της χρεοκοπίας του. Ξεκίνησε αυτήν την πορεία προς τον γκρεμό από το 1990-93 και ολοκλήρωσε το… έργο του το 2000. Και οι πολιτικοί υπέκυψαν. Οπότε δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε ότι φέρουν την αποκλειστική ευθύνη. Θέλαμε και τα πάθαμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν αυτοί τη βασική ευθύνη. Άλλωστε αυτοί κυβερνούν το καράβι!

Το 2015 όμως, τα πράγματα μπήκαν σε μια άλλη διάσταση. Ενώ η χώρα είχε βάλει τις βάσεις να εισέλθει σε μια κανονικότητα, χωρίς νέας μεγάλης έκτασης και έντασης μέτρα και με την προοπτική πλήρους ελέγχου του χρέους το αργότερο έως το 2022, εντούτοις, η… παρέα των αντιμνημονιακών ανέτρεψε ακόμη και τα στοιχειώδη. Όπως και τη στοιχειώδη λογική. Έχουν συσσωρεύσει ένα κόστος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο προκάλεσαν ανόητα ή σκόπιμα. Ή, ενδεχομένως, να ισχύουν και τα δύο μαζί! Αν πιστεύεις ότι με ένα αυτοκίνητο θα πας στο αντίθετο ρεύμα χωρίς συνέπειες, τότε είσαι αφελής. Αν προκαλέσεις δυστύχημα και σκοτωθεί κόσμος, τότε είσαι εγκληματίας και πρέπει να πληρώσεις…

Εδώ και καιρό, η στήλη έχει επισημάνει τη σοβαρότητα του φακέλου «Ανακεφαλαιοποίηση Ελληνικών Τραπεζών 2015». Ήταν Νοέμβριος του 2015. Τότε που χωρίς λόγο χάθηκαν €40 δισ. από την περιουσία του Ελληνικού Κράτους και των φορολογούμενων. Λίγους μήνες πριν, κάποιοι είχαν αποφασίσει να παίξουν τη χώρα στα ζάρια, φορτώνοντας το κόστος των δικών τους… ανοησιών στους πολίτες. Επιπλέον, η προοπτική έλευσης των… παλαβών και ο φόβος της δραχμής «έδιωξαν» άλλα €40 δισ. από τις ελληνικές τράπεζες. Αποσύρθηκαν καταθέσεις όχι για να πληρωθούν φόροι και δάνεια, αλλά γιατί ο κόσμος φοβήθηκε. Ως αποτέλεσμα αυτών επιβλήθηκαν τα capital controls.

Σήμερα, αν το τραπεζικό σύστημα δεν είχε χάσει τα €40 δισ. της κεφαλαιοποίησης των τραπεζών το 2015 και δεν είχε υποστεί την αιμορραγία των καταθέσεων, τότε ούτε οι Έλληνες πολίτες θα χρεώνονταν με περισσότερα δάνεια για τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος, ούτε θα είχαν επιβληθεί εξοντωτικοί φόροι και μέτρα μείωσης των εισοδημάτων. Από την άλλη, οι τράπεζες με επιπλέον αξία €40 δισ. στα περιουσιακά τους στοιχεία και με επιπλέον €40 δισ. καταθέσεις, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη δυναμική ανάκαμψη της οικονομίας και δεν θα χρειαζόταν να προχωρήσουν σε εκατοντάδες χιλιάδες πλειστηριασμούς ευρείας έκτασης, τουλάχιστον έως το 2022, όπως υποχρεώνονται από το τρίτο και αχρείαστο μνημόνιο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Τα πεπραγμένα του 2015 απαιτούν απλά τη συνδρομή μερικών κρατικών λειτουργών της Δικαιοσύνης και ειδικών στα θέματα οικονομίας και τραπεζικής. Η διάπραξη συγκεκριμένων πράξεων και παραλείψεων, επισείει ποινές που προβλέπονται από τον ποινικό κώδικα. Όποιος και αν είναι αυτός που ζημίωσε τη χώρα, πρέπει να λογοδοτήσει. Για την ακρίβεια πρέπει να λογοδοτήσουν πολλοί. Η ζημιά αφορά συνολικά τη χώρα και τους πολίτες της.

Χθες, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στους εκπροσώπους της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών αναφέρθηκε επί της ουσίας για αδικήματα που δεν έχουν παραγραφεί και για υπαίτιους που θα λογοδοτήσουν γιατί αυτό απαιτεί η δημοκρατία. Εν ολίγοις, ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχυ των προσδοκιών. Σε τέτοια θέματα η δημοκρατία μας απαιτεί βούληση, αποφασιστικότητα και κυρίως… δράση. Πράξεις. Για να μην ξανασυμβούν στο μέλλον παρόμοιες καταστάσεις. Ελπίζουμε ότι η επόμενη Βουλή θα μπορέσει με μεγάλη άνεση και με την ενεργοποίηση των δικαστικών αρχών, να φτάσει μέχρι τέλους το μεγαλύτερο έγκλημα που συντελέστηκε εν καιρώ ειρήνης στη χώρα μας, με μια τόσο τεράστια και πρωτοφανή ζημιά λόγω ανοησίας και σκοπιμότητας. Αναμένουμε και οψόμεθα…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.