Του Αλέξη Παπαχελά-Καθημερινή_

«Ας υποθέσουμε ότι στην Ελλάδα εκλέγεται ένας ηγέτης ο οποίος είναι διατεθειμένος να περάσει άμεσα ένα πακέτο μεγάλων μεταρρυθμίσεων που θα γκρεμίσουν και πολλά από τα εμπόδια που συναντούν οι επενδυτές στη χώρα. Θα του έδιναν ως αντάλλαγμα οι Ευρωπαίοι μια συμφωνία που θα μείωνε τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος από το 3,5% σε κάτι λογικό;». Εθεσα ακριβώς αυτό το ερώτημα πριν από λίγο καιρό σε έναν κορυφαίο Ευρωπαίο αξιωματούχο, ο οποίος συνήθως γνωρίζει πώς σκέπτονται στα κέντρα αποφάσεων. Η απάντηση δεν ήταν ενθαρρυντική.

Ακουσα κατ’ αρχήν το γνωστό βορειοευρωπαϊκό «μάθημα» για το ότι η Ελλάδα δεν έχει αποκτήσει την απαιτούμενη φερεγγυότητα έτσι ώστε να μπορέσει να διεκδικήσει κάτι πολύ φιλόδοξο. Οι Γερμανοί, οι Ολλανδοί κ.ά. θεωρούν ότι, μόλις χαμηλώσει ο στόχος για τα πλεονάσματα, θα αρχίσουν οι παροχές και το πολιτικό προσωπικό θα επιστρέψει στις παλιές του συνήθειες. Δεν τους αδικώ εν μέρει, γιατί αλήθεια είναι ότι το φαύλο DNA του πολιτικού μας συστήματος δύσκολα ξεριζώνεται.

Η λογική τους λέει ότι θα πρέπει να δοκιμασθεί μια νέα κυβέρνηση, να αποδείξει ότι εννοεί όσα ψήφισε για περισσότερες μεταρρυθμίσεις και μετά να αρχίσει μια συζήτηση… Οπως έχουμε μάθει όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, οι βόρειοι εταίροι μας δεν τα πάνε καλά με τα «καρότα». Ούτε συνειδητοποιούν πως ο ζουρλομανδύας των υψηλών πλεονασμάτων λειτουργεί ανασταλτικά για την οικονομία και προκαλεί έναν αέναο φαύλο κύκλο κακής ψυχολογίας στη χώρα.

Υπάρχει όμως ακόμη ένα κρίσιμο θέμα. Ενας Ελληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να καθήσει στο τραπέζι με έναν, άντε δύο, ηγέτες και να διαπραγματευθεί μια νέα συμφωνία. Η καγκελάριος Μέρκελ δεν είναι όσο ισχυρή ήταν στο παρελθόν και κοιτάζει συνεχώς… πίσω της, καθώς νιώθει αποδυναμωμένη. Ο πρόεδρος Μακρόν έχει άλλα, πιο σημαντικά πράγματα να διεκδικήσει στη σχέση του με το Βερολίνο. Η Κομισιόν είναι πάντα θετική και καλή στα ευχολόγια, αλλά δεν ψηφίζει σε τοπικές εκλογές στη Γερμανία.

Ο κ. Τσίπρας δέχθηκε έναν πολύ επώδυνο συμβιβασμό για να κρατήσει τη χώρα στο ευρώ ύστερα από τις ανεύθυνες ακροβασίες του. Κάποιοι έβαλαν νούμερα σε ένα χαρτί και του τα έδωσαν, χωρίς να τους νοιάζει αν βγαίνουν ή όχι. Μπορεί τα επίσημα στοιχεία να δείχνουν καλύτερα, αλλά η γενικευμένη αίσθηση είναι ότι για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας τα νούμερα δεν βγαίνουν και πως η οικονομία θα σέρνεται. Οι εταίροι και δανειστές μας είναι καιρός να το συνειδητοποιήσουν και να σταματήσουν να βρίσκουν δικαιολογίες για να αναβάλλουν για αργότερα σημαντικές αποφάσεις.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.