Αλέξανδρος Κουμουνδούρος

Η πραγματική κλίμακα (απ)αξιών του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω το σημερινό σχόλιο, μετά την ανάλυση της επικαιρότητας της τελευταίας εβδομάδας και συγκεκριμένα:

  • Του τέλους του εννεάμηνου σήριαλ, που ονομάζουν «διαπραγμάτευση της δεύτερης αξιολόγησης» με το κλείσιμο της συμφωνίας του Eurogroup της Πέμπτης 15 Μαΐου και τα σχόλια, που το συνόδευσαν.

  • Τον φόνο ενός αθώου νέου αγοριού από αδέσποτη σφαίρα Ρομά στο Μενίδι και τις αποκαλύψεις των γκέτο της ανομίας και των ναρκωτικών που ακολούθησαν.

  • Την οργάνωση της ανοιχτής συζήτησης προβληματισμού για τα «άβατα» από την συνομοσπονδία των αστυνομικών στα Εξάρχεια.

  • Την προβολή της παρέλασης gay pride με συμμετοχή του κ. Τσακαλώτου και την βίαια αντίδραση στο σχετικό σχόλιο του κ. Φορτσάκη.

Για να μην τρελαθούμε τελείως, υπενθυμίζω ότι τα δύο μεγάλα κλειδιά της ανάπτυξης του Ελληνικού πολιτισμού στον κόσμο ήταν η δημιουργία των πόλεων και η ανάπτυξη ελεύθερων δημοκρατικών κοινωνιών, μέσα σ’ αυτές, με τους νόμους του Σόλωνος, του Λυκούργου και άλλων. Είναι καταλυτική η σηματοδότηση των νέων αυτών μορφών με την λέξη «κοινωνία». «Κοινωνία» όμως σημαίνει άθροισμα ανθρώπων με κοινές αρχές και αξίες, που αποφασίζονται με δημοκρατικές διαδικασίες, δηλαδή με αποφάσεις της πλειοψηφίας. Στον Χριστιανισμό η «κοινωνία» εξυψώνεται ακόμη περισσότερο περιλαμβάνοντας την κοινωνία και με τον Τριαδικό Θεό.

Ο Πρωθυπουργός μας διαβεβαίωνε τον περασμένο Σεπτέμβριο ότι η αξιολόγηση θα «κλείσει μέσα σε δυό βδομάδες». Ιεραρχώντας όμως την εσωκομματική ειρήνη και ανοχή, που εγγυάται την παραμονή στην εξουσία, πάνω από το συμφέρον του Λαού, την έκλεισε σκοπίμως σε σαράντα βδομάδες, με περισσότερα βάρη για επιχειρήσεις, μισθωτούς και συνταξιούχους από ότι ήταν στο τραπέζι τότε και το επιπλέον κόστος συνέχισης της ύφεσης. Έφτασαν μάλιστα να ζητήσουν να αναγγελθεί η συμφωνία, που είχε κλείσει στο περασμένο Eurogroup, 3 βδομάδες αργότερα για λόγους επικοινωνιακής διαχείρισης.

Ποια ελεύθερη κοινωνία και με ποιες δημοκρατικές διαδικασίες τα αποφάσισε αυτά; Προφανώς δεν υπήρχε ούτε καν εσωκομματική πλειοψηφία μιας κυβέρνησης, που έχει απωλέσει προ πολλού κάθε έννοια λαϊκής στήριξης και γι’ αυτό ζήτησαν τρεις έξτρα εβδομάδες για μασάζ των βουλευτών και επικοινωνιακή κάλυψη ή μάλλον συγκάλυψη της αλήθειας. Ακόμα και ο μέγας ΑΝΕΛ δεν άντεξε και σχολίασε στο twitter το γεγονός με την φαλλοκρατική γραβάτα, που αργότερα φόρτωσε στον γιό του.

Πώς και γιατί καταλύθηκε κάθε έννοια κοινωνικής συνοχής και σκοτώθηκε ένα νέο παιδί, λόγω της εγκληματικής ανοχής της παρανομίας των γκέτο της μειοψηφίας; Αναγγέλθηκαν μέτρα ενίσχυσης της παιδείας και υποχρεωτικής εκπαίδευσης των Ρομά, αλλά η ανοχή της ανομίας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι καθολική. Η επιτομή της κατάλυσης της ελληνικής κοινωνίας από εγκληματικές μειοψηφίες, είναι το άβατο των Εξαρχείων και οι καταλήψεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, Πανεπιστημίων, Δημοτικών ή άλλων δημοσίων κτιρίων και ιδιωτικών περιουσιών, από αναρχο-αυτόνομους ή «συμπαθούντες». Αυτά σιωπηλώς όχι μόνο τα ανέχεται αλλά τα σκέπει ο ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς γιατί τα στελέχη του ανατράφηκαν και αναδείχθηκαν από καταλήψεις και καταστροφές δημόσιων χώρων και περιουσιών, ατιμωρητί.

Πολύ καλά κάνουν οι αστυνομικοί οργανώνοντας την συγκέντρωση στην Πλατεία των Εξαρχείων για να προστατεύσουν, έστω συμβολικά, την ελευθερία κίνησης και έκφρασης σε κάθε γωνιά της πόλης-κοιτίδας της Δημοκρατίας. Η πλειοψηφία των κατοίκων των Εξαρχείων έχει και αυτή δικαιώματα ελευθερίας απέναντι στη φωτιά, το τσεκούρι και τις μολότωφ των πλουσιόπαιδων, που βγάζουν τα απωθημένα τους.

Τέλος, σε μια γνήσια δημοκρατία επιβάλλεται η ελευθερία έκφρασης οποιασδήποτε μειοψηφίας και ιδιομορφίας. Ο σεβασμός της ελευθερίας του άλλου είναι βασικό συστατικό τόσο της αρχαίας παράδοσής μας, όσο και του Χριστιανισμού που διαμόρφωσε τις Ευρωπαϊκές κλίμακες αξιών. Αλλά ασφαλώς επιβάλλεται και ο σεβασμός της ελευθερίας έκφρασης τη πλειοψηφίας. Αλλιώς περιπίπτομε στον ορισμό της δικτατορίας της «φάρμας των ζώων» του Όργουελ, όπου μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα.

Συμπέρασμα:

Η σύγχρονη ελληνική κοινωνία δεν είναι κοινωνία, ούτε κατά τον Αριστοτελικό, ούτε κατά τον Χριστιανικό ορισμό. Αναγνωρίζει – έστω δια της ανοχής – το δίκαιο τη βίας, την καταπίεση της σιωπηλής πλειοψηφίας από οργανωμένες επιχειρηματικές, πολιτικές ή περιθωριακές μειοψηφίες και το απόγειο της διαφθοράς του πελατειακού κράτους, που στηρίζει και συγκαλύπτει ακόμα και το λαθρεμπόριο.

Με τέτοια κλίμακα απαξιών, δεν μπορεί να επιζήσει το Ελληνικό Έθνος και ο Λαός μας ως ανεξάρτητο σύνολο αντάξιο της ιστορίας μας.

Κοντά στις επιχειρήσεις παιδείας των Ρομά, οι οποίες είναι ασφαλώς αναγκαίες, ας ασχοληθεί ή πολιτική, πνευματική και δικαστική μας ηγεσία και με την αποκατάσταση της κλίμακας αξιών, που μας επέτρεψαν να επιζήσομε και κατά καιρούς να διαλάμψομε ως Έθνος επί τρεις χιλιετίες.

Leave a Reply