Ρωσική ρουλέτα στο κεφάλι άλλων

Διχασμένες προσωπικότητες

Επαναλαμβανόμενο έγκλημα

Οι δύο αιώνες της ιστορίας μας ως ανεξάρτητου «κράτους», μόνο αισθήματα ντροπής και αηδίας μπορεί να προκαλούν σε κάθε σκεπτόμενο Έλληνα. Όμως όλες οι προηγούμενες εθνικές τραγωδίες, ωχριούν μπρος στον εφιάλτη που ζούμε από το 2010 και μετά.

Τον Οκτώβριο του 2009 ο Γιωργάκης μίλησε πρώτος για το περίστροφο που είναι στο τραπέζι, προσπαθώντας να απειλήσει την κυρία Μέρκελ με την υποτιθέμενη προσφυγή του στον «φίλο» του Strauss-Kahn τότε Διευθυντή του ΔΝΤ. Μόνο που αντί να το αρπάξει αυτός, το άρπαξε η κυρία Μέρκελ και το έστρεψε εναντίον μας. Μας φόρεσε τη μέγγενη του ΔΝΤ κατοχυρώνοντας την με το κύρος της απόφασης της Γερμανικής Βουλής. Το ΔΝΤ έχει πλέον ομολογήσει ότι έκανε σοβαρά οικονομικά λάθη στην κατάρτιση και την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου, που εξ αρχής σημάδεψε η αποτυχία.

Ο Αντωνάκης, με την παραδοσιακή ανευθυνότητα της Αντιπολίτευσης, σήκωσε πρώτος την σημαία του αντι-Μνημονιακού μένους και διέγραψε την Ντόρα επειδή ψήφισε υπέρ ενός κακού αλλά αναπόφευκτου μέτρου. Έκτοτε όλες οι Αντιπολιτεύσεις κάνουν το ίδιο και όλες οι Κυβερνήσεις αναθεματίζουν τα Μνημόνια που υπογράφουν, δήθεν με φοβερό καταναγκασμό, ο οποίος, στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, φτάνει σε ποταμούς δακρύων.

Εντωμεταξύ θεωρούν όλους τους άλλους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ, αλλά ακόμα χειρότερα ον Ελληνικό λαό, ως βλάκες και στους μεν έξω πουλούν το παραμύθι της αντίστασης του Λαού στα Μνημόνια, στον δε λαό το παραμύθι ότι εκείνοι κάνουν λυσσαλέα διαπραγμάτευση αλλά στο τέλος, υποκύπτουν στους «τοκογλύφους» Schauble και Tomsen. Όλες οι Κυβερνήσεις μας, δείχνουν ότι είναι ακράδαντα πεπεισμένες πως στον σύγχρονο κόσμο δεν υπάρχουν ΜΜΕ και μεταφραστές και μπορούν ατιμωρητί να λένε άλλα «μέσα» και άλλα «έξω».

Το ιδιαίτερο βίτσιο του κ. Τσίπρα είναι ότι, μετά από 3 παταγώδεις επαναληπτικές αποτυχίες, επιμένει να χρησιμοποιεί το περίστροφο της ρωσικής ρουλέτας του 2009, ανάλογα με την φάση της παράκρουσης στην οποία βρίσκεται, βρίζοντας πότε το ΔΝΤ και πότε την Γερμανία, απειλώντας τον Schauble, με τον «μπαμπούλα» της «πολιτικής λύσης» στη Σύνοδο Κορυφής. Μπορεί άραγε να υπάρχει τέτοια αβυσσαλέα έλλειψη της αίσθησης του γελοίου και κυρίως της πραγματικότητας;

Η τραγωδία είναι όμως ότι ο κ. Τσίπρας, ή ο οποιοσδήποτε Έλληνας πολιτικός, παίζει ρωσική ρουλέτα όχι με στόχο το ίδιο του το κεφάλι, αλλά με στόχο το κεφάλι του Ελληνικού Λαού. Εκείνοι το πολύ-πολύ χάνουν την πρωθυπουργία και γκρεμίζουν τα πολιτικά τους ποσοστά. Ο Ελληνικός λαός όμως δεν βλέπει την ανάκαμψη και βλέπει όλα τα δυναμικά στοιχεία της Ελληνικής κοινωνίας, είτε επιχειρήσεις είτε – ακόμα χειρότερα – τους μορφωμένους νέους και νέες μας να μεταναστεύουν μακρυά από την δυστυχία της Ελλάδας.

Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στα στενά; Πού είσαι Ρήγα Φεραίε, που είσαι Καποδίστρια;

 

Από τον Μάξιμο                                                             15 Ιουνίου 2017

 

 

Leave a Reply